Blogumu terkettim denebilir...
Girmiyorum eskisi gibi…
Yazasım zaten yok ...
Arada başkalarını geziyorum..
O da eskisi kadar sık değil..
Ben 2007 yazındaki iğrenç ruh haline
bürünmüş durumdayım yine..
Keyifsiz,tatsız,kırıcı ,tahammülsüz ,
sıkıcı bir insan modeli oldum…
Ailem yanımda değil..
Özledim evet…
Ama gelecekler temelli gitmediler ya
gibi tesellilerden sıkıldım..
Gelecekler bir aksilik olmazsa biliyoruz herhalde…
Bazen onlar yanımdayken
birbirimize tahammülümüz kalmadığını
düşündürüyorlar bana..
Sanki onlar bana
ben de onlara sıkıntı vermekten başka
bir şey yapmıyormuşuz gibi …
İnsanın ailesinin yeri ayrıdır …
Bunu da biliyorum evet..
Eğer absürt bir ailenin parçası değilseniz …
Ben evet, normal bireylerinden biriyim bu ailenin…
Sabırsız,
tahammülsüz ve aslında
gereğinden fazla asabi olmamı
anormallik sayamayız…
Hele de şu yukarda anlattığım ruh haline
bu gibi kişilik özellikleri eklenince
daha da kırıcı ve çevrenizdekileri yıpratıcı
tavırlar sergiliyorsunuz…
Kontrollü olmuyor bu elbet…
Bazen de pişman oluyorsunuz…
Verdiğim her tepkinin aşırı olduğunu düşünüyorum..
Aşırı seviniyorum..
Aşırı kızıyorum.
Aşırı üzülüyorum…
Aşırı önemsiyorum…
Frenim yok …
Aslında
tamam durmalıyım artık
bokunu çıkarttım
dediğim oluyor çoğu zaman…
Ama durduramıyorum…
Her gece sızıp kaldığım koltuktan
kendi kendime uyanıp
yatağıma gitmek istemiyorum aslında
ama bunu da kontrol altına almıyorum mesela…
Aslında yapmayabilirim
birkaç gün direnirsem sanki…
Ama kendimle çelişe çelişe bi hal oldum…
İstiyorum evet…
Ama yapasım yok …
Yapmak lazım …
Sonunda ölüm yok ya
gibi sallama bi sürü bahane üretiyorum kendime…
İşler de yoğun bir de…
Sandvic yemekten sıkıldım akşamları..
Ama yemek de yapmam …
Çok fazla kola içiyorum…
İçmesem de olabilir ama
ne bileyim elim gidiyo hep …
Evi bok götürüyo zaten ...
Temizlik yapmam lazım…
Çamaşır yıkamayı öğrenip
sahip olduğum tüm kıyafetlerin renklerini bozmadan
annem gelene kadar idare etmem lazım…
Allahtan bulaşık makinesini kullanmakta sorun yok …
Onu da 1 haftada bile dolduramıyorum diye
kullanmıyorum çoğu zaman..
Zaten bi bardak kirletiyorum …
Hakanı da özledim…
Ablamdan hoşlanmıyorum bu ara…
Bazen beni çok incitebiliyor..
Gerçekten çok hem de…
Ve bunu bilerek yapıyor..
Yani amacı beni incitmek oluyor yaparken bilinçli olarak..
Bile bile yapıp sonra özür dilemek,
pişmanlık duymak ,
arayı yumuşatmaya çalışmak kadar
salakça bir şey yok …
Yapıyor o bunu bu ara…
Annemle babamı özledim…
Yalnız olmaktan sıkıldım…
Ama birilerini kaldıracak durumda da değilim…
Ne istediğimi bilmiyorum ben…
Böyle zamanlarda kendime kızıyorum,
acıyorum,üzülüyorum…
Başka da bir şey yapamıyorum…
Hareketsiz kalıyorum…
Kendime tahammülüm yok…
15 yorum:
benim de.. bu ara aslında ne kendime..
ne de kimseye tahammlüm yok..
ben de senin yapmaktan sıkıldıklarını yapmak istiyorum..
dürtülmeden bi yerlerde sızıp kalmak..
çamaşır bulaşık yıkamamak..
evi toplamamak..
istiyorum..
ne etsek..
atalet
Ya çamaşır ,bulaşık ve ev işi yapmayı istediğimden değil ciddi anlamda mecburiyet olduğundan yapıyorum ...Yapmalıyım ya da doğru dürüst...Sızıp kalma işi suyu çıkınca kötü oluyo be ataletim..Herşeyin fazlası zarar işte :)
Anne ve baba yurt dışına mı çıktılar? Öyleyse empati kurabiliriz. Benimkiler de yurt dışındalar anacım. Ya da benim daha çok "dışarıda" olan. Annemi babamı 6 aydır görmedim ve en yakın ne zaman göreceğim de belli değil. Çevremde kendi dilimi konuşacak bir kişi bulursam şanslı hissediyorum... Ben ne yapayım be jidocan?
Çok acındırdım kendimi galiba. Ama bu iş böyle güçlü olmak lazım.
He evet yine sizin o taraftalar Yecaittinim yaa..Ulen kıl oluyorum ben sana annemlere hepinize..Bok var anasının örekesi Dünyanın bi ucunda di mi ...Gidin ...Çok lazım ..Sen kendin kaşındın gittin benim durumum dha vahim bi kere.Ben bunu tercih etmedim sen ettin..Dalacam kafa göz he :D O moddayım..
balıııım nettin sen..kalk kalk hemen toparlan bakim.önce bulaşıklardan başla :)
yaa ben de annemsiz yapamıyorum.babamın yokluğuna alışkınım.ben küçükken falan hep operasyona giderdi.büyüyünce de gitti gerçi:Dyani gene olarak hep giderdi.neyse anlıyorum seni.bi gün ayrı kalamıyorum mesela napçam ki ben.alışmak lazım.böyle böyle alışçaz.muaaaah deyü öpsem biraz sıkıntıngeçer mi acaba??
Piuuuu
Bende kardeşime gelin diye dolanıp duruyorum blogunda
Çamaşır yok
Ev işi yok
Heneeee
Heba edecektim kardeşimi :D
(Biz buradayız,yalnız değilsin :D)
Sabırsız, tahammülsüz ve aslında
gereğinden fazla asabi olduğun için mi bu kadar seviliyorsun..
ben biliyorum ki bütün blog arkadaşların çok seviyor seni..
Ben de Jidoma bayılıyorum..
Tahammül edemediğin konuların uzakta, sevdiklerinin yakında olmasını dilerim...
Sevgiler sana...
Bir kere o havaya kapıldın mı, çıkmak o kadar zor oluyor ki,biliyorum. Tuvalete giderken,iki gündür aynı noktada duran yerdeki herhangi bir şeye takılmamak için ayağını kaldırmaya alışıyor insan.O şeyi yerden kaldırmak yerine..
Koltukta işten geldiğim kıyafetle sızıp ertesi sabah sürünerek banyo,yenilenmiş kıyafet ve tekrar sürünerek işe gitme(aslında hiç istememe)..
Bu durumdan hemen çıkabilmek için mutlaka bir çaba göster.Sonu hiç iyi olmuyor inan bana..Her şeye kayıtsız kal, ama kendine asla kayıtsız kalma canım.
Ben epeydir öpememiştim seni.Uzat yanağını..
Sevgiyle
vay be cidom..
durumun baya vahim:P
sen bu cidoya ceza ver
akıllanana kadar bi köşede tek ayak üstünde dursun
o arada öbür cido ol..
kıskanır onu kendine gelir;)
Allahım ne kadar saçmaladım dimi
öbür cido kimki??
tekayak üstünde duran cido öbür cidoyu kıskanıp kendine gelince 2.cido nolcak..
acil durumda kullanılmak üzre dolaba kaldırırsın onu:)
öpüyorum seni
kumm
jidocuuummm
öpmeye geldim
geçsin artık bu hal demeye de
hera
pişt...
gelsene artık, su çok güzel...
Ay bu ikinci cümle aklımda yoktu. Pek güldüm kendi kendime...:)))
mutlu yıllar Tatlı Jidomuza...
Yeni yılın kutlu olsun Jido.:)Sevgiler.
Toplandı mı ev? Kafa?
Yardıma gelmiştim, kapıdayım.
Yorum Gönder