Dum Spiro Spero...

51 Gun...

2010-06-16T11:56:00.004+03:00

Tahmini olarak 51 gun sonra evimde olucam..Hali hazirda 9 ayimi da ulkemeden uzak doldurmus bulunmaktayim.

Buraya gelirken blogumu cok daha fazla kullanacagimi ve her gun olmasa bile haftanin belli gunleri yazilar yazacagimi, yalnizligimi, mutsuzlugumu, umutsuzlugumu, hircinligimi, cok ihtimal vermesem de hani olur da burada yasarsam mutlulugumu falan hep buraya aktaracagimi saniyordum ..Lakin hic de oyle olmadi..

Ilk gunler, ilk aylar aglayarak zirlayarak disa vurdugum duygularimi, bir sure sonra sessiz kalarak gecistirmeyi ogrendim..Birseye karar verip yola ciktiktan sonra, pismanliklari bahane edip geri donmenin, acizlik oldugunu dusundum, sustum..Ha kendime dair yeni seyler de kesfettim..Mesela, benim aileme, bilhassa anneme sandigimdan cok ihtiyacim varmis… Zaman zaman of amma karistin, amma sordun, amma kurcaladin diyerek en hircin cumlelerimle odamdan kovaladigim kadina, dert yanmayi ,akil danismayi ,hic bir fikri olmayacagina kesinlikle emin bile olsam icinde bulundugum ruh halini anlatmayi o kadar cok istedim ki ,evlat olarak cok da sinifi gecebilecek kriterlerde olmadigima kanaat getirdim…

Bencil oldugumu farkettim mesela.. Benim bosvermislik, umursamazlik, amann Dunya yansa derdim degil tavirlarimin aslinda sirf bencilligimden oldugunu farkettim.. Sonra gercekten ne kadar kolay kalp kirabildigimi gordum.. Ne kadar pervasizca harcadigimi iliskilerimi ..Hadi bunlari gec..Kendime ne cok yazik ettigimi farkettim.. Yalnizligi sevdim ama ..Aci cektigim halde bundan zevk aldim ben ..

Gecenlerde sevdicekle konusurken arkadan gelen ezan sesine agladim..Nasil ozlemisim ,o bile nasil burnumda tutuyomus sabahlari noluyo lan diye yatagimdan ziplatan beni urkuten ses aylar sonra duydugumda beni kahretti..Cep telefonum gunlerce calmadan ,cebimde sadece otobus paramla yasamak zorunda kalmanin nasil oldugunu tecrube ettim yeniden cocuklugumdan yillar yillar sonra…Gunlerce evden kapi disari cikmayip bundan hic rahatsiz olmadim..

Aslinda kendime de baskalarina da cok hayrim olmadigina karar verdim. Etrafimda ne kadar cok kuru kalabalik oldugunu farkettim..Oyle sandigim kadar cok dostum yokmus mesela..Ufak tefek ahbapliklarim , arkadasliklarim varmis..

Simdi bu 51 gun bitip evime dondugumde neler olacak bilemiyorum..Ben buraya nasil adapte olucam nasil alisicam darken tam da aslinda alistim galiba diye dusunurken yeniden biryerlere gidiyor olmak ,evim dahi olsa beni nasil etkileyecek bilemiyorum..Muhtemelen gelir gelmez is bulamayacagim.. Buraya gelirken biraktigim insanlarin hayatlari biraktigim yerde olmayacak..Ben orada biraktigim kiz cocugu gibi donmeyecegim evime..

Tedirginim..Korkuyorum..Nasil ki gelirken yuzlerce bilinmezlik vardi kafamda..Donmeme yakin yine benzer bilinmezliklerle doluyum… Bir yandan deliler gibi donesim var..

Bir yandan karmasigim..

Bindik Bir Alamete de Ne Tarafa Gidiyoruz Muallak Be Yavrum...

2009-11-17T10:30:00.004+02:00

Caninin en cok aciyacagi anlardan birisi hangisi biliyor musun uzaktayken ?? Soyliyim ben ..Bi bakiyorsun birileri bayramdan bahsediyor...Yazismalarda sans eseri denk geliyorsun...Allah Allah bayram ne zamanmis ki diye dusunump baktiginda ve sadece 10 gun kaldigini ve senin bu kadar kisa sure kalmis onemli bir gunu sans eseri farkediyo olman canini aciyitor...Iste o zaman sahip olduklarinin kiymetini anliyosun...Ailenin..Arkadaslarinin...Yasadigin yerin..Ananelerinin ... Ne yalan soyleyeyim..

Sevemedim ben burayi.E 2 ayi gecti bunca zaman sevemediysen bundan sonra da biraz zor seversin diyo bilir kisiler..Dogrudur ..Sevemeyebilirim...Sevmeye sevmeye 9 ayi nasil geciririm o muallak.. Herseyi o kadar cok ozledim ki..

Gecen hafta okulda International Program ile okula katilan bizlerin ulkelerine ait posterler hazirladik..Ama mesela ben Turkiye'yi hazirlayamiyorum..Kendi ulkenden farkli biryeri yapmak zorundasin..2'li gruplar halinden...Kore'li iki cocuk Turkiye'yi sectiler..Zaten genel olarak Koreliler bizleri cok seviyolar arkadaslar...Duma asagi, Duma yukari geziyoruz valla..Duma ne dersen yazi sonunda aciklama yapicam :P Neyse iste benim onlara yardim etmem gerekti..Iste bazi kelimelerin yazilisi Yer isimleri falan filan..Baktim ki Ulkemin posteriyle aramda guclu bi bag olusmaya basladi ..Kendimden korktum...Bi de cok garip yaa...Birtek ben bu kadar ozluyorum evimi ailemi..Soruyorum bu millet pek bi rahat pek ib genis..Donmeyi dusunmuyo cogu..Amerika hakikaten onlar icin Ruyalar ulkesi olmus ...Her boku guzel saniyolar buradaki...

Haftasonu bir dogum gunu partisi icin disari ciktik...Daha once burada herhangi bi club'a gitmisligim yok ...Ilk deneyimim..Neyse dans ediyorum ...Aha birinin eli belime dolaniyo...Bismillah...Cocugun biri oyle gelmis arkama dans ediyo bi yandan da Ahtapot misali sarip sarmaliyo. Uzaklastim adamdan..Bu sefer baskasi bitti arkamda..Ondan kactim baskasi kolumdan yakaladi..Yuh kardesim ya...Sonra da vay efendim Amerika ozgurlukler ulkesi..Yerim ulan boyle ozgurlugu ben...Acaip rahatlar bu konuda...Abartmiyorum ya..Gelen gidenin haddi hesabi olmadi o aksam...Hangi sekil istersen..Siyahi, Hintlisi, Asyalisi, Beyaz Amerikalisi ...Oyle bi yokladi hepsi :)))

Velhasil kelam..Herkes ben degil tabi..Bu girisimler sonucu on sevisme moduna gecen insanlar da coktu..Ya da bi kosede ismarlanan ickilerle sohbeti koyulastiranlar..Ya da pistin ortasinda sinir tanimayan sovlar esliginde tanisikliklarini pekistirenler...Vardi yani bunlar da... Iste o zaman dusundum..Size ne olursa mustehak kardesim diye..Yok bulasici hastaliklar ,yok Erken yasta gebelikler..Yok uyusturucu bagimliligi.. O kadar normal ki bu sorunlarla yasamalari..Zeminleri gayet musait cunku... Burada cocuk yetistirmek hakikaten zor ona karar verdim...Ve iste sirf bu sebeple burada evlenmiycem arkadas :)))))

Neyse sonuc olarak..Ic guveysinden hallice...Hasret ceke ceke...Gunlerimi doldurmayi ..Doldururken de az da olsa kendime birseyler katmayi deniyorum...

Onumuzdeki gunlerde yeni bi grupla takilmaya baslayacagim..Turkce ogrenmeye calisan Amerikalilar...Ve tabi onlarin turkce pratik yapmasina yardimci olan biz Turkce bilir kisiler... Zaman zaman toplanip sohbet muhabbet takilicaz ...Bu carsamba ilk defa katilicam onlara bakalim..Begenirsem takilmaya devam edebilirim ...

He Duma Korece buyuk kiz kardes demekmis ...Bunu da unutmadan soyliyim..He bi de lokum thai dilinde seker demekmis iyi mi :)))) Ara ara boyle bisiler ogreniyorum ..Enteresan bisey cikarsa soylerim artik :)

Gurbet Jido'su...

2009-09-26T01:29:00.010+03:00

Evde bi basima kalmisken yumurtlayayim size havadisleri durumlari azicik bari :) Cem-i cumle goz goz olmus beni bekliyosunuz ya.. Neyse meraklisi gelir okur artik ..

Efenim Bilindigi uzere bayramin 3. gunu atladik ucaga geldik…Yolculuk Istanbul-Amsterdan ve Amsterdam-Seattle olmak uzere iki bolumden olustu…Amsterdam kismi cok kasmadi saniyorum 3 saat kadar bir sure yolda idik..Saniyorum diyorum cunku ben saat sahibi falan degildim yol boyunca.Unutmusum takmayi e fark hesabi bilmem neyi osu busu derken emin degilim acikcasi. Amsterdamda indim Seattle ucagimin kalkacagi gate’i aradim taradim ve taaaa anasinin orekesinde ki bu abarti degildir cidden ta en sonda oldugunu anlayip hoppdi hop gittim…Bi de yol bilmem iz bilmem odum patliyo kaybolacam diye…Neyse kaybolmadan buldum.Koyden indim sehire hesabi etrafi kesiyorum cok pis. Allahtan ablam bana bi yazi yazmisti yolculuk boyunca uygulanacak islemlere dair.O isimi cok kolaylastirdi .Benim sadece o islerin yapilacagi yerleri bulmam gerekti. Neyse bulduk yerimizi gittik. Amsterdam’da yeni ucaga binmeden bir takim sorulara maruz birakiliyosun gorevliler tarafindan.Ne isin var, niye gidiyosun, baban ne is yapiyo, bavulunu kendin mi hazirladin, baskasina bisey goturuyo musun gibi bana cevaplarken ne angut soru len bunlar dedirten ama saniyorum ki onlarin kendilerince guvenlik ve kontrol amacli sormalari gereken sorular silsilsesini de basariyla gectikten sonra oturdum beklemeye koyuldum ucak saatimi…Ki sonradan gordum ki Amerika bile vize kontrolde bu kadar didiklemiyo ne halt yemeye hangio kosullarda geldigimi...

He bu arada KLM ve Nortwest sirketleriyle geldim ben..Dikkatimi ceken ilk sey her ikisinde de 40 li yaslardaki kandinlarin hosteslik yapiyor olmasiydi.Bizimkiler nerede uzun bacakli sarisin kiz varsa toplayip hostes yapiyo ya …Yadirgadim dedim ne bicim is bu len :D

Neyse ucagimin saati gelince gittim oturdum yerime.Benim bahtima mi bilmem koltuklar cok rahat degildi .Dar ve ondeki ile mesafesi oldukca kisa koltuklardi…Yani kisa yol icin belki sorun cikarmaz ancak 10 saatlik bir mesafeyi dusunursek hakikaten kicinin, bacaginin ve bilimum uzuvlarinin uyusmasina sebebiyet veriyor ki hele de yanina koltuga oturmak yerine soyle bir yayilayim modunda bi adam oturursa oyle buzusup kaliyosun sen… Benim yol boyunca olmasa da buyuk bir kisminda uyumak hayalim vardi .Dogal olarak bu sartlarda pek mumkun olmadi…Birkac film izledim ama o da bir sureden sonra can sikintisina cozum olmadi… Anlasilacagi uzere yolculuk kismi cok da rahat ve keyifli olmadi benim icin…Ancak Zaman zaman acik havada gorulebilen buzullar bu yolculugun en ilgi ceken kismiydi diyebilirim…Gercekten muhtesemler.Ulaaaaannn ne bicim bisey bunlar diyip hayranlikla izledim…Ve yolculuk bitimine dogru ciddi anlamda ben donuste napicam yaa diye dusunmeye baslamistim bile… Sonunda umudumu yitirmek uzereyken yolculugun bitmek uzere oldugu bizlere mujdeleyen anonsla bir ferahlik kapladi icimi...

Bundan sonrasi angarya iste cok anlatmaya gerek yok :).Gumruk isleri falan .Valizimi aldim kostur kostur ciktim yukari ablam beni bekliyodu …Sarildik, opustuk, koklastik, otoparktaki arabamiza bindik geldik evimize…

He pardon evimize gelmedik..Once benim okula gidip seviye belirleme sinavina girmem lazimdi .Cunku gec kalmistim bu is icin .Normalde gelmem gerekenden gec bi tarihte geldim ben ailemle olayim bayramda diye…Velhasil gittik Interneysinil program dept.’daki Asyali gorevli kadin beni gorunce pek bi sevindi.Cunku o da benim gelisimi beklermis .. Bir an once sinifim belirlensin deyuu…Hoppidi hop sinavi olduk falan fesmekan.Bastik eve geldik..

Ablam odami gosterdi “ Hadi esyalarini yerlestir dolaba da sonra yatarsin dinlenirsin” dedi ve kapiyi disardan kapatti…O an kendimi kaybettim ve kontrolsuz bi sekilde aglamaya basladim.Sanki beni surmusler de zoraki bi is yaptirmislar gibi…Anaggmm ananmm salya sumuk bi yandan da ablama duyurmamaya calisiyorum. Ben hic ailemden uzakta kalmadim…Hic gurbet denen seyi tatmadim…Babam cocuklugumdan beri isi yuzunden hep gider gelirdi yurt disina ama annem yanimda olurdu ve cocuktum ve 1 yil gibi bir ayrilik hic telaffuz edilmezdi.

Evet bunda abartilacak birsey yok ..Evet ben kendim icin geldim..Evet bu muhtesem bir deneyim olacak..Ve evet gelecegime katkisi muhtemelen olumlu olacak…Ama bu gerceklerin hic birisi benim aileme duyacagim ozlemden daha gercek degil…O yuzden herkesin gunlerce bana yaptigi yukardakilere benzer telkinler benim mevzu bahis durumdaki kontrol edilemez uzuntumu azaltmaz ya da ortadan kaldiramaz maalesef…Ama gercekler var... Yasanmasi, yapilmasi gereken seyler var…Ve bir arkadasimin da dedigi gibi ..Her zaman sevdigimiz ya da memnun oldugumuz seyleri yapmak gibi bir luksumuz yok…Bazen zorunluluklar ve hayatin sart kostuklari var…Bu da oyle birsey..Yasanmasi zorunlu olmayan belki ama getirisi goturusunden cok olacak gibi gorunen bi durum..Tabi bu varsayim .Getireceklerini ve gotureceklerini bilmiyorum.Sadece oyle olmasini umuyorum…

Tabi ben bu karmasik duygular ve dusunceler icindeyken okula da gidiyorum…Su anda sadece dil programindayim …Ki beklendigi uzere uzun zaman burada okula gitmeyi ne bileyim bi bransta egitim almayi falan dusunmuyorum simdilik…Nasilsa benim yerime dusunenler var ailede :D …Neyse…Okulum guzel..Buyuk sayilabilecek bir bahce icersinde West ve East olmak uzere iki binadan olusuyor…Ben bi o binaya bi bu binaya mekik dokuyorum derslerim farkli binalarda oldugu icin.Ama uzulmeyin cok yakinlar birbirlerine gecis saglanabiliyor merdiven ve koridorlar sayesinde…

Sinifimda ogretmenim dahil herkes Asyali…En buyuk gozler benimkiler :) …Aslinda bizim insanimiza nazaran kocaman gozlerim olmasa da bu sinifta ‘Ne guzel buyuk gozlerin var ‘denebilen bir pozisyondayim :D… Genel olarak Turkiye’yi biliyorlar…Yani konum olarak bilmeseler de isim hakkinda fikirleri var…Soyle ki oncelikle, “ Sizin ulkenizde yuzlerine kadar kapatan kiyafetler giyiyolar degil mi “ seklinde bir soru geldi siniftaki kizlarin birinden…Dedim ; "Yok deveeee daha neler !! oyle gibi bi halim mi var" ..Tebessumlestik …Sonra domuz eti yiyor muyum, Musluman miyim ve Turkiye soguk mu sorulari geldi…Istanbul'u biliyor cogu...Turkiye diyince direkk soylenen seylerin basinda geliyor yavrum Istanbul...Baskaa ...Hee, sigara icmeye giderken arkamdan gelen iki cocuk benden bir sigara istediler ve verirken de nereli oldugumu sordular …Kafa mi yaptilar ciddiler miydi bilmem Turkiye’den oldugumu ogrenince ermeni olduklarini soylediler…E iyi dedim, guldum gectim ben de, napcam :D .

Baska hmmm… Hee dun oglen yemeginde sinif arkadaslarim beni okul disinda, adi “Teriyaki” olan ve Tayland yemekleri yapan bir restoranta goturduler.Domuzu gec, hic bir et mamulunu cok mecbur kalmadikca tuketmemeyi tercih eden birini doyurmak zordu…Ama vejeteryan lar icin 1-2 secenek vardi bana onlardan yiyebilecegimi soylediler…Ne oldugu hakkinda hicbir fikrim olmayan ama icinde et olmadigi konusunda emin oldugumuz birsey ismarladik bana…Velhasil onume gelen sey bol baharatli,pirincli ve cig denebilecek kadar az pisirilmis envaye cesit sebze olan bisey geldi...Agir bir koku ve kotu bir tada sahipti bi de masallah maaile doyabilecegimiz buyuklukte porziyonlarla servis ettiler…Sonuc olarak ben 3 catal yiyebildim …Sonra cok doydugumu yiyemeyecegimi soyleyince kutuya koydurdular ve yanima aldim.Okula gelince de onlara caktirmadan cope attim napicam…Velhasil aksam oldu evime geldim…Bir gunum de boyle gecmis oldu…

Bugun okulum yok, haftaici 4 gun gidiyorum geriye kalan 3 gunum benim…Bol bol gezip bol bol fotograf cekip onlari da anlaticak zamanla …Ancak henuz 3. Gunum olmasi sebebiyle boyle bir sansim olmadi…Artik bi sure daha beklemeniz gerekecek …Sonuc olarak muhtesem olmasam da iyiyim …Yasam standartlari oldukca guzel, gol kenarina yakin sayilabilecek bir yerleskede sessiz sakin bir ortamda hayatimi idame ettiriyorum…

Baska da bi numaramiz yoktur…

He bizim kiz neresindedir bu memleketin diye meraklanirsaniz ahanda burasinda biryerlerdedir…

http://maps.google.com/maps?hl=en&um=1&q=seattle+washington&ie=UTF-8&hq=&hnear=Seattle,+WA&gl=us&ei=EUO9Svn_GY6yswOMz7Uc&sa=X&oi=geocode_result&ct=image&resnum=1

Hayyy huuyyyy höööööyyyyy yaa..Off ulan ..

2009-09-05T02:38:00.006+03:00

Hay bahtıma yaa...
Var ya bir yazı yazmıştım anam ağladı resmen ..
Koca 2 sayfa ..
Döşedim de döşedim..
Bu salak laptopun pili eskiyip mefta oldugundan

batarya ile calıstırıyorum...
Bagdas kurmustum da otururken

bacagım uyustu diye ben bi hareket et...
Salak batarya bi cık yerinden..
Sen laptop kkküüüüt diye bi kapan..
E kayıt da etmemiştim...
Hay bahtıma benim yaaa...
Acaip sinirliyim şimdi heee..
Çok pis kızdım ...
Bacak uyusacak, makine kapanacak,
ben de hareket edecek zamanı buldum..
Off ya off...

Neyse kendimi parcalasam
bi daha kuramam o cümleleri
hevesim de kalmadı zaten..

İşin özü Vizemi aldım...
Bu ay sonuna varmadan
Macera dolu Amerikaaaaaağğğğğğğğğğğğ nidaları eşliğinde
beni bekleyen yeniliklere dogru yola cıkacagım...
Ailemin, benim hayatımda bircok sey
eskisinden farklı olacak ve
umarım tüm bu değişim olumlu yönde olur...

Ulan cok pis bi yazıydı yaa..
Komikti de...
Konsoloslugu da oradaki tipleri falan da anlatmıştım..
Hay senin gibi makineye yaa..
Harbi çok bozuldum hee..

...

Ap-ayrı...

2009-08-15T03:43:00.011+03:00

“Gördüler ayrı-ayrı

vardıkları yerde,

sonsuza dek sürecek yanlışlıklarını.

Gördüler ayrı-ayrı

kaldıkları yerde,

ayrı-ayrı büyüyen yalnızlıklarını...”

Ö. Asaf

Bir cocuk vardı Enstitü’ye giderken …
Ortak arkadaslarımız sayesinde tanısmıstık..
İstanbullu değildi
okul için buradaydı…
O zamana kadar belki de yasadıgım
en adam akıllı bilincli ilişkiydi bu …
Oncesindekiler cocukca seylerdi..
Bu sefer gercekten birine karsı sorumluluk hissediyor ,
biri ile birlikteligin ciddiyetine varıyodum…
Hayatımda unutamayacağım,
bir keresinde başıma boyle birsey de gelmişti diye
anlatabileceğim bir çok şey var bana yaşattığı…

Cok güzel bir evi vardı catı katında…
Cihangir’de …
Muhtesem bir balkon ve muhtesem bir manzara…
Evi ve benim okulum bu kadar yakın olunca
biz neredeyse hergün birlikte vakit gecirebiliyorduk..
Onunlayken yaptıgım hersey
o kadar keyifli geliyordu ki bana
sanıyorum gercekten aşıktım …
Çok yakısıklı degildi ama çirkin de değildi …
Eğlenceliydi,zekiydi, komikti …

Cok güzel elleri vardı…
Sanırım bu zaman kadar dokundugum en güzel erkek elleri onlardı …
İnce ,uzun düzgün parmaklı ve esmer…

Birden fazla yıl geçirdim onunla…

Bir gece saatlerce konuşmadan uzandık balkonda
gök yüzünü izledik…
Ertesi gün şehir dışına cıktı …
Geldi…
Biz görüşmedik…
Neden , niye bilmiyorum…
Birkac hafta uzak kalınca,
birbirimiz üzerindeki etki ihtişamını kaybetti…
Özlemedim…
Merak etmedim…
Aramadım …
Aramadı…
Hic düsünmeden hayatımdan cıkartabildim onu…

Aradan 7 yıl gectikten sonra şimdi özledigimi hissettim…
Yani bilmiyorum belki onu degil de o hallerimi …
Bir de merak ettim;
onun bende bıraktığı izleri,
ben onda bırakabilmiş miyimdir acaba diye..
Bilemiycem tabi …
Bitmiş, geçmiş
ve hatta ayda yılda bir hatırlanacak da olsa
güzel olsun istiyor insan akılda bıraktığı yer…
Tebessüm ettirebilsin istiyor hatırlayanın yüzünde…
Ben istiyormuşum en azından …

Ne çok istedim abuk subuk bir yerde karşıma çıkmasını…
Mantıklı mantıksız ,
olup biten ne varsa
saatlerce konuşmayı…
Ben keşke seni arasaydım..
Boş vermeseydim demeyi de isterdim sanki…
İyi mi olurdu kötü mü bilmiyorum ama
keşke biz birkaç yıl daha
yan yana olsaydık demek isterdim evet…

Özledim…
Ama şimdi…

Yarın geçer…

Aklımdan Habersiz Uydurdum...

2009-08-12T05:00:00.011+03:00

(Ben kaldırmıştım bu yazıyı telkin etmek isteyen olur ben de buna pek gelemem diye düsünerek ama sonradan ogrendim ki ben kaldırmayı beceremeden, reader denen zımbırtı maaaaşallah hızlıca kaydetmiş aha da jido yazı yazdı al oku demiş kimilerine.. Gorunecegi kadar gorunmuş ehh karamsar olma hersey yoluna girer telkinlerinin olmayacagını umarak koyayım madem dedim..Lütfen yanlış anlaşılmasın iletişime kapalı biri degilim :) Sadece pollyanna olasım yok bu ara ondandır sarıp sarmalanmaktan uzak durmak isteyişim ..Nasıl bi cümle oldu bu souncusu ya..Neyse öyle işte..)

Acaba ömrüm böyle bir baltaya sap olamadan hep bir şekilde ailesinin kanatları altında korunmaya idare edilmeye muhtaç mı geçecek diye düşünmeden edemiyorum… Ne bicim beceriksiz bir insanım ben yahu. Tamam, insanlar seviyorlar iyi sayılırım, etliye sütlüye karışmam, kimsenin tavuğuna kışt demem efendime soyliyim fazlaca kendi halinde bir insanım. Ama eee noluyo yani bunlar olunca...

Anlamıyorum bak, gecen bir arkadaş toplantısında böyle biz yayılmış oturuyorken birkaç yıllık tanışıklığımız olan adamlardan biri benim karizmamdan falan bahsetti. Ulan ne karizması yaa hangi karizma. Ömrü hayatında hiçbir haltı becerememiş çeyrek asırı devirmiş ama hala nereye gittiği, ne yaptığı belli olmayan bir hatundan bahsediyoruz… Acaba kafa mı yapıyo dedim. Yok, baya da ciddi ciddi hayranlığını dile getirdi kendime güvenim sahip olduğum karizma ve tüüüüm bunlara rağmen alçak gönüllü oluşumdan ötürü. Beriki eleman da onayladı. Alla alla manyaklar mıdır nedir. Anlayamıyorum ben hiç de öyle güclü karakteri olan aman pek de alçak gönüllü biri değilim. Hayır, neyi alttan alacam ki zaten. Bi maharet yok ki tevazu yapalım… Demek ki her zaman oo pek güçlü pek sağlam karakterli pek bilmem ne dediğimiz insanlar aslında oyle olmayabiliyorlar...Hatta işte böyle içtem içe kendilerine gıcık bile oluyo olabilirlermiş...Neyse…

Adam birinden hoşlandım ben yine… Gerçi su alttaki yazı ile bu yazı arasında baya bir adamla ilişki denemesine girmişimdir de anlatmanın lüzumu yok… Neyse işte bunların içinden birisi sıyrıldı… Aha dedim ne ilginç insan… Hafif sıyrık ve biraz pesimist olmasının dışında yapışılıp kalınası bi adam gibiydi sanki… Bak hiçbir haltı beceremediğim gibi insan sarraflığı konusunda da sınıfta kalıyorum. Bari onu becerebileydim güzel olurdu aslında. Neyse işte. Ya bu yaşım ilerledikçe mi bunlara şahit oluyorum yoksa noluyo bilmem böyle her birliktelik girişimimde sanki adamların tek derdi yat kalk öyle haftada 3-4 sevişelim takılalımmış gibi hissetmeye başladım... İsteyen sevişsin tabi ne diyeyim beni ilgilendirmez de ben ilişkilerimde istemiyorum kardeşim bu kadar sevişken adamlar… Hah ne diyodum. İşte bu adam da daha biz yeni yeni tanışma turlarındayken lök diye valla ben birlikte olduğum kızla onu yaparım bunu isterim şunu beklerim diyince aldı mı beni bi tiksinme… Geri zekâlı vakti gelince nolcaksa olur böyle imzalı sözleşmeli iş mi olur yaa… Çok kızdım… Anlamıyorum. Hiç bi haltı anlamıyorum işte be… Sanki hayatımdaki her şey çok düzgünmüş gibi bir intiba bırakmak istemem. Hani ohh hatun her şeyi halletmiş. Tek derdi bu kalmış gibi olmasın. Yok, her şey allak bullak. İşim gücüm yok… Allahtan kenarda biraz param var sanırım şu ara tek dert etmeyeceğim şey bu… Ki o da insan içine karışılmadığından harcanmıyor…

Yıllık Amerika maceramızın bu sezon ki açılışını da yaklaşık 1 hafta önce yaptık… Hayır, Amerika bana vize vermeme konusunda bu kadar ısrarlıyken, biz neyimize güvenip Amerika’ya kafa tutuyoruz yeniden yeniden deniyoruz anlamış değilim yaa… Okul ayarlandı, aile içi telkinler yapıldı, beklentiler olabilecekler konuşuldu vs. vs. Olur da vize işi hallolur ben de gidersem acaba bu işi yüzüme gözüme bulaştırmadan sonuçlandırabilecek miyim ben onu düşünüyorum… Alternatifim yok gerçi, gidilirse mecbur üstesinden gelinecek… Bakalım…

Bi arkadaşım var o da yazıyor bir yerlerde…Yurt dışına gitti şimdi …Kızı çok seviyorum..Hakikaten …Aynı iş yerinde çalışırdık ve gerçekten o dönemlerde oldukça eğlendiğimi, güzel vakit geçirdiğimi hatırlıyorum onunla …Ailesinden okul için ayrılmış İstanbul’a gelmiş sonrasında da burada kalmıştı…Yurtdışına çıkmadan önce evinden son bir yazı yazmış…Çok kıskandım …Ama nasıl anlatıyım bilemiyorum, bu böyle içinde fesatlık ya da ne bileyim çekememezlik olan bi kıskançlık değildi…Ben onun durumundan ziyade içinde bulunduğu ruh halini kıskandım aslında…Çok mutluydu yaa…Cümlelerini okuduğum kadın hakikaten mutluydu ve huzur doluydu…Gerçekten çok mutlu ve huzurlu olduğumu hissetmeyeli ne kadar çok zaman olduğunu düşündüm …Büründüğü bu güzel hali kıskandım…O kadar…

Ufak şeylerle de mutlu olabilirim ben aslında...Bazen cesur olamadığım için çok kızıyorum kendime…Cesur olamadım,abuk subuk şeylere asilik yapabiliyorken, kendimle,hayatımla ilgili konularda niye basıma buyruk ,kararlı ve istikrarlı bir tavır sergileyemedim diye…Benim çevremdeki çoğu arkadaşıma göre çok daha anlayışlı çok daha çocuklarının kararlarına saygılı ebeveynlerim olmasına rağmen sanırım benim hamurumda olmamasından dolayı hiçbir hareket olmadı bu konuda…Hiç çok istediğim bir şey olmadı mı acaba…

Bu amaçsızlık bu bos vermişlik kanser gibi ..Tüm bedenini sarıyor ve içten içe seni tüketiyor…Kurtulmak için ufak girişimlerin oluyor işte gücünün yettiği kadar ama çoğu zaman bir mucizeye ihtiyacın oluyor…Minicik de olsa bir mucize…Ya benim için bekleyen bir mucize yoksa…

Lönk...

2008-10-30T11:42:00.003+02:00

Blogumu terkettim denebilir...

Girmiyorum eskisi gibi…

Yazasım zaten yok ...

Arada başkalarını geziyorum..

O da eskisi kadar sık değil..

Ben 2007 yazındaki iğrenç ruh haline

bürünmüş durumdayım yine..

Keyifsiz,tatsız,kırıcı ,tahammülsüz ,

sıkıcı bir insan modeli oldum…

Ailem yanımda değil..

Özledim evet…

Ama gelecekler temelli gitmediler ya

gibi tesellilerden sıkıldım..

Gelecekler bir aksilik olmazsa biliyoruz herhalde…

Bazen onlar yanımdayken

birbirimize tahammülümüz kalmadığını

düşündürüyorlar bana..

Sanki onlar bana

ben de onlara sıkıntı vermekten başka

bir şey yapmıyormuşuz gibi …

İnsanın ailesinin yeri ayrıdır …

Bunu da biliyorum evet..

Eğer absürt bir ailenin parçası değilseniz …

Ben evet, normal bireylerinden biriyim bu ailenin…

Sabırsız,

tahammülsüz ve aslında

gereğinden fazla asabi olmamı

anormallik sayamayız…

Hele de şu yukarda anlattığım ruh haline

bu gibi kişilik özellikleri eklenince

daha da kırıcı ve çevrenizdekileri yıpratıcı

tavırlar sergiliyorsunuz…

Kontrollü olmuyor bu elbet…

Bazen de pişman oluyorsunuz…

Verdiğim her tepkinin aşırı olduğunu düşünüyorum..

Aşırı seviniyorum..

Aşırı kızıyorum.

Aşırı üzülüyorum…

Aşırı önemsiyorum…

Frenim yok …

Aslında

tamam durmalıyım artık

bokunu çıkarttım

dediğim oluyor çoğu zaman…

Ama durduramıyorum…

Her gece sızıp kaldığım koltuktan

kendi kendime uyanıp

yatağıma gitmek istemiyorum aslında

ama bunu da kontrol altına almıyorum mesela…

Aslında yapmayabilirim

birkaç gün direnirsem sanki…

Ama kendimle çelişe çelişe bi hal oldum…

İstiyorum evet…

Ama yapasım yok …

Yapmak lazım …

Sonunda ölüm yok ya

gibi sallama bi sürü bahane üretiyorum kendime…

İşler de yoğun bir de…

Sandvic yemekten sıkıldım akşamları..

Ama yemek de yapmam …

Çok fazla kola içiyorum…

İçmesem de olabilir ama

ne bileyim elim gidiyo hep …

Evi bok götürüyo zaten ...

Temizlik yapmam lazım…

Çamaşır yıkamayı öğrenip

sahip olduğum tüm kıyafetlerin renklerini bozmadan

annem gelene kadar idare etmem lazım…

Allahtan bulaşık makinesini kullanmakta sorun yok …

Onu da 1 haftada bile dolduramıyorum diye

kullanmıyorum çoğu zaman..

Zaten bi bardak kirletiyorum …

Hakanı da özledim…

Ablamdan hoşlanmıyorum bu ara…

Bazen beni çok incitebiliyor..

Gerçekten çok hem de…

Ve bunu bilerek yapıyor..

Yani amacı beni incitmek oluyor yaparken bilinçli olarak..

Bile bile yapıp sonra özür dilemek,

pişmanlık duymak ,

arayı yumuşatmaya çalışmak kadar

salakça bir şey yok …

Yapıyor o bunu bu ara…

Annemle babamı özledim…

Yalnız olmaktan sıkıldım…

Ama birilerini kaldıracak durumda da değilim…

Ne istediğimi bilmiyorum ben…

Böyle zamanlarda kendime kızıyorum,

acıyorum,üzülüyorum…

Başka da bir şey yapamıyorum…

Hareketsiz kalıyorum…

Kendime tahammülüm yok…

Bilmiyorum başlık düşündüm yazdım bi sürü şey de hiç birini yakıştıramadım..Al oku, başlığı da sen yerleştir artık... :)

2008-09-09T10:53:00.000+03:00

Gün geçmiyor ki
bir tanıdığı gazetelerde görmeyeyim dostlar…
Evet bugün yine oldu J…
Ama bu sefer beni bi garip hal aldım…
Güleyim mi napıyım bilemedim…
Yok yok ,
eski sevgili vakası değil..
Bu sefer gerçekten trajikomik bi durum…

Şimdi efenim..
Bizim sınırları zorlayan
Türk aklına sahip yurdum insanları bol bilirsiniz…
Öyle bir elin parmakları kadar da değil hem..
Maşallah bol bol varlar…

İşte bizim eleman da bunlardan biri :D …

Bu ağabeymiz
sanaldan fatiha göndererek işi başlatmış
sonra da senin yerine türbe gezerim
dua ederimle çığır aşmış hizmette :D…

Ben bunları tabi
“Aaaa bu bizim eski firmadaki X abi değil mi yaa”
diye fotografa tıklayınca öğrendim …
Aslında adamın günahını da almak istemiyorum..
Yani bu gazeteler
kız sokak ortasında
tecavüze uğradı haberinin üstüne
yolda oynaşan
sevgili fotograflarını koyabiliyorlar..
Sonra kız bi bakıyo reklam olmuş
ama aslında alakası yok mevzuyla..

Bu da öyle bi olay olabilir..

Hani mezarlıkta dua eden bi adam fotosu bulup
heh mevzu da türbe dua falan
biz bunu kullanalım da demiş olabilirler
ama yine de gerçek olduğunu da düşünmüyo değilim…

Neyse siz önce haberi okuyun :) .

.Ben de sonra tanıdık mevzusundan asıl konuya dalıcam…

http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=EklerDetay&ArticleID=897277&Date=09.09.2008&CategoryID=41

Heh siz bunu okuyun diye
link eklememin
hemen ardından
yaw adamı reklam ediyoz
belki de sadece dediğim gibi foto karmaşasıdır
diye düşünüp yazıda adı gecen adamın
sitesine baktım…
Orada fotograf bulur muyum diye…

Bulamadım..
Ama isim buldum :D …
Gerçek adı tabi ki haberde geçen değil..
Adam haklı gercek ismi bu iş için çok uygun sayılmaz..
Takma isim cuk oturmuş ama..
Tam vekaleten türbe gezebilecek adam ismi olmuş…
Haha hey allam…
Bi yerde ufakca gercek adını da yazmışlar …
Oradan çözdüm işte..
Evet o kesinlikle bizim abi …
:D
Oyyhh …

Şimdi tanıdık diye adamı kayıracak değiliz elbet :D
Hiç sevmem torpili…
Gidin Online türbe ziyaret edin..
Olmadı söyleyin bi fatiha okuyuversin..
Aa vaktiniz mi yok hiç üzülmeyin
sizin yerinize gidilir oruç babaya falan demicem :D …

Ya oruç baba ne yaa…
Nasıl bişey..
Geçen haberlerde uyku baba mı ne
bişey vardı onu gördünüz mü :)) …
Uyku sıkıntısı yaşayanlar uyku babaya gidiyolarmış..

Dolfin koş annem,
ben buldum çare bak soruyodun ya :))…

Yaa Allah Allahhh..
uyku baba ne yapacak sana ..
Ölmemiş olsa hadi uyku ilacı verir
hiç bişey yapamasa :)
Onu ben de yaparım ki …
Nolmuş yani …
Ölmüş gitmiş adam yaa…
Allah rahmet eğlesin…

Hey gidi heyy…

Bu ve bu gibi şeyler
kutsallarımızı ne kadar basitleştiriyor di mi …
Çak bi mail ..
Senin yerine Eyüp sultana gidicem falan…

Ya zaten oralara özellikle gitmek nedir…
Gidip medet ummak nedir
onu da anlamıyorum ki ben…
Yüzü suyu hürmetine duanı et çok istiyosan evinde…

Ama gidip buralarda çocuk dileyen,
kısmet açtırmaya çalışan ,
kocasını eve bağlamaya çabalayan,
komşu kadına belasını verdirtmeye giden..
Bi dünya tip var…
Telli baba
oruç baba
ne bileyim nohutcu dede…

Yok yaa…
Yazık bize valla yazık…
Biz bunlardan medet uman insanlarla
aynı havayı soluyoruz…
Solumayı bırak..
Belki iş yerlerimizde
yanı başımızda gizli türbeciler var da
haberimiz yok :))))

Yaw düşün bak .
.Bu artık öyle bi boyut almış demek ki
online türbe ziyaretine kadar taşımışlar olayı…

Yuh yaa…

Hem gerikafalı hem çağdaş ..
Öyle bişey bu herhalde :D
Teknoloji de kullanırım türbeme de online giderim…
Ooohhh sefa olsun…

Gitcem ben yaa…
Gitcem bu memleketten..
Harbiden Fazıl haklıymış :) …
Ne len bu memleket böyle…

*****

Attırıfottırıpıttırıkottırıfobikgilleştiremediklerimizdenmisiniz ...Hööyy ...

2008-09-02T11:21:00.004+03:00

***

http://tr.wikipedia.org/wiki/Korku

***

Şimdi şu yukarıda verdiğim linke
bir göz atmanızı rica ediyorum öncelikle…

İnsanoğlu garip varlik vesselam…
Dünya üzerindeki en akıllı canlı olduğumuza
inanası gelmiyo kişinin kimi zaman …
Tamam korkular kaygılar barınabilir bünyede ..
Buna kimin itirazı olabilir ki..
Ama korkma işinin de mantığı olun yaw…

Korkudan korkma
yani
“Fabofobi” den yola çıkarak
buralara geldim…
Bunu anlamaya çalışıyorum şimdi..

Naapar fabofobikler…

Korkuların üzerine mi gider..
Yani;
Hayır ben hiçbir şeyden korkmam
He-man gibi adamım mı der…
Ama aslında o anda
Yusuf Yusuf nidaları
içinden taşıp coşmakta mıdır ..

Bilmiyorum…

Bilen varsa söylesin …
Ya da ebediyete kadar susun…
Bunu daha geniş bi vakitte
soracam gugıl ablaya
(Heheh evet Gugılı dişi yaptım ben…
Çok akıllı çünkü bir ton şey biliyor ona kadın olmak yakışır :P ,
isterseniz msn sörc erkek olabilir )

Aslında daha da geriye gidersek
benim korkularımdan yola çıktık da geldik…
Mesela;
gece evde tek başıma kalmaktan
korkuyorum ben aslında..
Ama hiç şikayet etmeden
koca yazı yalnız geçirebildim..
Her gece holün ışığını açık bırakıp
dışardan gelen her sese dikkat kesilip
ve son günlerinde de
yatak ucuma kocaman bir tornavida koyarak …
Çünkü sonlara doğru
artık rüyalarımda hırsızlar görmeye başlamıştım…

Başka bir korku..
Gece banyo yapamama durumu bende…
Tıpkı gece denize girememek kadar
etkilidir bu durum bende…
Şimdi yavaş yavaş aşmaya başladım sayılır…
Akşam 2200 sularına kadar
girebiliyorum mesela :P…
İlerleme bu…

Heh neyse bunlar örnekti..

Çok da yadırganmayacak
hatta çok kişide de denk geldiğim korkular..

Ama şu linkteki listede gördüğünüz korkular
beni acayip şaşırttı…
Bunların hepsi pratikte var mı
yoksa bir kısmı sadece teoriden mi ibaret
merak etmemek imkansız…

Örnek mi ;
Al canım …

Simetrofobi: simetriden korkma ..
Şimdi bi insan simetriden niye korkar…
Yahu simetriden korkarak ömür mü geçer…
Gerçekten varsa böyle biri ..
Ben valla acıdım ona…
Simetriden bol ne var şu dünyada…
Yolda yürüyemezsin bi kere..
Düşünsene…
Höy hoyy diye gezersin…
Adım başı simetrik bir şeyler çıkar karşına..
Hiç bişey olmasa yüzüne bakınca korkarsın …
Sağ sol gayet de simetrik görünmüyor mu özünde ..
Bi taraf azıcık minik oluyo deseler de
göz kulak burun delikleri falan
her bişey gayet simetrik görünüyo…

Daha enteresanları da var…

Pırıltıyofobi: Pırıltıdan korkma …
Al …
Bi kere bu hastalık
eminim ki hiçbir kadında yoktur…
Doğasına aykırı bi kere :D …
Bayılırız biz genelde ışıltılı parıltılı şeylere..
Ama varsa dahi böyle birisi
her erkek isterdi onunla evlenmeyi…
Ohh pırlanta derdi yok ,
elmas al, zümrüt tak,
bik bik söylenen yok..
“Aaaa hasan Bey karısına
bilmem kaç karat pırlanta takmış ..
Sen bana
bi küçük atomlu yüzük bile alamadın Rııffkkkıııııııı…”
Gibi mesela…
İster ister..
Adamlar böyle kadın olsa
havada karada kapar..
Al çöp çaput bişeyler
tak koluna boynuna ohh miss….

Sonracığıma …

Porfirofobi: Mor renkten korkma durumu varmış mesela…
Atalet buna inanabiliyor musun kuzum …
SK porfirofobi değil Allahtan :D …
Bu fobiklere extra üzüldüm ben..
Yazık hiç milka yiyememiştir bunlar …

Ya bu ..

Papirofobi: kağıttan korkma …
Bu hele…
Buna ne demeli…
Hee evet annem…
Kağıt kaşa göze bürünecek…
Yutacak seni …
Karadelik misali…
Dünya’yı kağıtların istila ettiği
kabuslar görüyolar mıdır acaba…
Yaw ne biçim şey bu..

En en ennnn bahtsızı
hangisi biliyor musunuz?

Pantofobikler…

Evet…
"Her şeyden korkma"

durumuymuş Pantofobi… …
İşte bu …
Hayatın bittiği an
insanın pantofobik olduğunu

idrak ettiği andır sanırım …

Aramızda kaç kişi

ne fobik merak ettim şimdi …
Ben de kendime bakıcam..

Siz de bi düşünün bakalım...
En fobik olana ödül verecem…:P

Al bakim bu aşağıdaki de ..
Phobos muş…(bkz. vikipedi)
Gugıl abla dedi :P

Yerim len Phobosunu …
Hiç de dehşete kapılmadım bakınca …
Ben ondan daha ürkütücü oluyorum
sinirlenince bi kere..

Hele Çağlar ..
Çağlar..
O sinirlenince
gözlerine bile bakılamıyormuş…
yyaaaaaaaa :P…

Arada ona da dokunduralım..
Selam edip..
Gözlerinden ve
küçücük kalmış
69.2 kg lık cüssesinde
iyice ufalmış yanaklarından öpelim :P
Gerçi yanaklar sabit diyo ama hadi bakalım…

Bu yazıyı da böylece noktalamış olalım ..
Adet yerini buldu ..
Yine kel alaka sonlandırdım..

Aferin bana ve performansıma…

***

Abiii...Sen Gerçek misin ???

2008-08-31T21:13:00.003+03:00

Şaşılacak şeydir bence…
Aptal demek istemiyorum gerçekten ama oyleler…
Bu Amerikalılara akılsır erdiremiyorum ben arkadaş…
Nedir bu yahu ..

Bizi mi yiyolar..
Hani aklımız karışsın da
ulen bunlar zaten salak diyelim de
saman altından rahat rahat su yürütsünler diye
üç kağıt mı yapıyorlar nedir çözemedim…

Şimdi bugün pazar pazar yayılıyorum evde..
Dedim biraz tv ye bakayım nolmuş ne varmış diye…
Pazar günü zaten bizimkiler yeminli gibi
tv ye bi adam gibi program koymuyolar..
Niye yapıyosun bunu kardeşimm..
Bi pazarım var işte..
Evde geçiririm belki …
Oturup seni izlerim
doğru dürüst bişeyler yayınlasana.
Yok …
Etraf magazin programından geçilmiyor…
Biz de bi garibiz ..
Bayılıyoruz
elalemin kıçını, başını izleyip ,
selülitini dert etmeye…
Kim kiminle nerede kırıştırmış da
kimi aldatmışları yakinen izleyip
kültür dağarcığımızı bu şekilde geliştirmeye..

Ama dur şimdi.
.Önce Amerikalılar..

MTV izlediyseniz
muhakkak denk gelmişsinizdir
bir sefer de olsa.
.Ben programın adını bilmiyorum ama..
Daha sivilceleri yeni pörtlemiş
yaşım bi 16 olsa da
şu bekaret denen zıkkımdan kurtulsam diye
ortalıkta dolanan velet ve kızların
bir şey (ne istiyolarsa)başarmak için
kendilerine temin edilen
bir koç ile beraber başarıya sağlam adımlarla
ilerleme çabalarını konu alan bir program var..

Mesela diyelim ki
Amigo kız olmak istiyorsun..
Bu koç alıyo seni..
Bilmem kaç hafta yat,
kalk, sürün, yeme, kıçını kıvır,
bacagını aç
ne bileyim kaşını al
sonra efenime söyliyim
yüzünü boya kadına benze
şeklinde işlemlere tabi tutarak
bu zorlu sınava hazırlıyor…

Kazandın kazandın..
Kazanamadın kıçını kırıp oturuyosun…

Bugün denk geldiğim programda
bi kızcağız 16 yaşına girecekmiş de …
Bilirsiniz yine meşhuuurrrr
sıvit sikstiin partileri oluyo bunların..
Onlardan düzenleyecekmiş.
.Tosuncuk olduğu için kilo verecek
farklı bi kız olarak milleti büyüleceyek…
Falan falan bişeyler…
Neyse bir abla var buna yardımcı olacak …
Hakikaten Taş…
Maşallah yani.

Sonuna kadar izlemedim
başarabildiler mi
kız çirkin ördekten, kuğuya dönüştü mü
bilmiyorum da…
Bi garip bi aileyid bunlar ya…
Kızlarını motive için
ailece kilo vermeye çalışıyo bunlar.
.Baba-anne-abi-kız …
Bu kadarlar…
Neyse…

Bu koç geliyo bigün
yanında bi diyetisyenle bunların evine ..

Diyo ki;
Buzdolabınızı ve kilerinizi boşaltıcaz şimdi ..
Size sağlıklı besinler alacaz…

Anam suratları görme…
Sanki küfretmiş kadın bunlara..
Nasıll bozuklar..
Baba yoktu o ara evde..
Anne zaten
evden cenaze çıkıyor gibi üzüldüm
diyerek konuya renk kattı..
Kızı bi yanda ağlıyor..
Ama nasıl ağlama…
Baba geldi, burnundan soluyor…

Niye …

Salak bi programa katıldılar da…
Buzdolabındaki yemekleri alındı…
Hakikaten evlerinden cenaze çıksa
bu kadar üzülebilirlerdi..
Anne abartmadı yani bu tespitinde...

Bir kere daha denk gelmiştim bu programa
o zaman da kızın biri
amigo kız olmak için kendini parcalıyordu…

Enteresan yaa…

Len siz manyak mısınız Amerikalılar…
Ya bunlar nasıl Dünya’ya hükmediyorlar yaa..
Allah aşkına biri bana bunu anlatsın…

Şimdi düşünüyorum nasıl olabilir
bi ihitmalleri gözden geçireyim…

Ya bunlar hakikaten çok salaklar
ama içlerinde çok istisnai
amerikalı olmayan biyerden getirilmiş
(mesela uzaydan)
Amerikalıyız diyerek gezen birileri var..
Kiralıyolar bu istisnai tipleri ..
Bizden gibi davranın diyerek
karizma yapıyolar Dünyaya…
Bunlar işte zaman zaman iktidara gelip
Dünya’yı karıştırıp milletin ağzına edip
sonra bayrak teslim ediyolar..
Bu böyle süregidiyo ve
o normal amerikalılar sadece dublör gibi ortada dolanıyo…

Ya onlar salak ama
biz onlardan da salak oldugumuz için
bizi kontrol edebiliyorlar ki
ben bu ihitmali düşünmek bile istemiyorum..
Salağın salağı çok acı olur yaaa…

Yazık bizeeeee…

Ya da bilmiyorum işte…
Bu işte bir iş olduğu kesin ama arkadaş…
Bu tv de gördüğüm Amerikalılar gerçek Amerikalı mı
ondan şüphe etmeye başladım …
Bir ara ablama sordum …
Ben mi yanılıyorum diye..
O da beni destekledi…

Ve sonra düşündüm ki…
İşin sırrı …
Fest fuud’da…
Çok fazla fest fuud yiyince
kalori,karbonhidrat ve yağdan bu hale geliyosun…

Çok ürkütücü yaa…

*****

"Salak Çeker"

2008-08-20T21:46:00.006+03:00

Henüz insan sarrafı denilen türden olamadım ben..
Belki yaşımla ve yaşanmışlıklarımın
aslında çook çok fazla olmamasıyla
belki de hiçbir zaman
böyle bir yetiye sahip olamayacak olmamla
ilgili bir durum bu ..
Bilmiyorum ama hali hazırda,
insanları şıp diye ilk bakışımda analiz edebilecek
“hmm bence uzak dur hiç sağlam ayakkabı değil”
diyebilecek kıvamda değilim…

Bunu bugün yine yeniden anladım…
Ben de birçok insanın
(psikopat olmadıkları sürece)
isteyecekleri gibi
hayatıma giren insanların kaliteli
yani;
kültürlü edepli,ahlaklı hümanist
ve saflık derecesinde olmasa da
iyi niyetli olmasını öncelikli isterim…
İkili duygusal ilişkilerimde bu beklentiler
biraz daha artabiliyor ...
En önemlilerinden birisi sanırım
beni utandırmayacak
ailem karşısında kusursuz bir güven ile
işte hayatımın en önemli insanlarından birisi bu
diyebileceğim biri olması…

Ama gel gör ki sevgili okur…
İnsan sarrafı olma yeteneğine haiz olmadığımdan
bu konuda genelde kafa üstü yere çakılmaktayım…
Buna rağmen
galiba yukarıdaki beni seviyor ki
ben her seferinde kıl payı kurtulmuş ve
gerçekten şanslıymışım diyebilecek konumda oluyorum…

Bunlar nereden mi çıktı ..

Şuradan..

Malum bilmeyen kalmadı …
Bundan birkaç ay önce
görünürde acayip ciddi
ama içten içe gayet bayağı
ve yapmacık
ve topyekûn yalan dolandan kurulu
bir ilişki içindeydim..
Durumun bu kadar vahim olduğunu
ben maalesef ilişkim bittikten sonra öğrendim ki
tahmin edersin
bile bile lades diyecek kadar şaşkaloz değilim aslında…
Durumun bu kadar zavallı olduğunu bilsem
tek saniyemi heba etmezdim..
Neyse konu bu değil..

Konu şu ;
Ben bu kadar önemli olduğunu düşündüğüm halde
nasıl beceriyorsam
hep dengesiz,problemli ,hasta ruhlu ,
psikopat modelleri buluyorum…
Ve biz buna salak çeker diyoruz…
Öyle bir şey var üstümde…
Herkesi kapsamasa da
(Ollicim eğer okuyorsan sen kapsama alanı dışındasın J
Senin yüksek lisans ve azıcık agresif hallerin dışında
bi problemin yok gibiydi
ki bana karşı muhteşemdin ilişkimiz boyunca
bunu belirtmeden geçemeyeceğim J
Bundan sonra nolur bilmiyorum :P)
genel olarak bu kalıba girebilecek adamlarla birlikte oluyorum…

Şu en son ilişkimdeki adam nerede
bilen yok mesela..
Ailesi biliyor mu onu ben bilmiyorum..
Kısa ve öz olarak hakkında
“tokatçı”
yani dolandırıcı diyorlar…
Çok büyük bir ihtimal…
Öyleyim evet dese
şaşırmam artık…
Ne kadar ortak arkadaşımız varsa bana soruyor …
Hala ve inatla…
Kız arkadaşı dâhil :)
tabi benim ben olduğumu bilerek değil..
( Bu ayrı bir konu
ki burada derinlemesine girmeyeceğim okunuyor olabilirim:D …
Bu ihtimali göz önüne alarak selam edelim en kıdemli şapşalımıza :D
ohh pek bi rahatladım )

Neyse ..
Bugün bir arkadaşım
benim birkaç yıl önce birlikte olduğum,
ailemle tanıştırdığım
ve ailesiyle tanıştığım
üstüne üstlük aslında
çok da mükemmel olmayan ama
o ara fazlasıyla hoşlandığım,
birlikte olduğum adamın
başına çok feci bir şey geldiğini söyledi…
Ben de direkt evlendi mi hayırdır dedim…
Hayır, durum daha vahimmiş…
Daha vahi mi herhalde öldü ve
o kadar kötü bir ölümdü ki
adam gazetelere bile çıktı diye düşündüm…
Naaptık hemen onaylamak için gazetelere baktım gugıldan..
Ölmemiş ama gerçekten işi zormuş…
Boy boy fotoğrafları ve adı geçiyordu haberlerde…
Nasıl şaşırdığımı anlatamam…
O benim gözümde,
o kadar kaliteli ,
sağlam ve
bunlara benzer bir sürü sayabileceğim
güzel özelliğe sahipti ki..
Ama gel gör ki en büyük özelliği
ciddi suçlar işleyen bir çetenin
(sokak çetesi değil elbet)
elebaşı olmakmış…

Anında kurdum tabi…
Tut ki ilişkim iyi gitseydi…
Ben kapılıp gitseydim…
Bir de güzel evliliğe doğru sağlam adımlar atmış
hatta abartmış ve evlenmiş olsaydım…
Bu adam bana bunları yaşatsaydı…
Halim nice olurdu…
Ürktüm…
Çok ürktüm hem de…

Ben bahsini yaptığımız adamın
18/19 yaşlarındaki hallerinden tanıyorum da…
Vay behh…
diyorum …

Bu azimle gidersem
çok sağlam bir mafya babası ile hayatımı birleştirebilir
ve minik minik
geleceğin mafya babası adaylarının
pek havalı annesi olabilirim…
İşte bende bu potansiyel mevcut…
Hala insanların bazılarının,
gösterdikleri dışında
bir hayatları da olabileceği gerçeğini
es geçebiliyorum…
Bu büyük bir risk ...
(Hayatın kendisi risk hı hııı biliyorummmm)
Hayatımın bazen
çok abuk subuk olduğunu
düşünmeden edemiyorum …

Ben aslında bugün,
Perihan Mağden’in yazısının ardından
benim oyuncaklarımla ilgili bir yazı yazacaktım ancak …
Bu eski sevgilinin derin ilişkileri
ve karanlık işleri haberinden sonra
bütün günüm
vay anasını yaaa
şeklinde geçtiği için
oyuncaklara bir türlü adapte olamadım…
Artık bir dahaki sefere …

Beni bundan haberdar eden arkadaşım da
kimseye söyleme dediğinden
(niye bunu dedi anlamadım
adam afiş olmuş duymayan kalmışsa yakında öğrenir zaten)
ve ben birilerine anlatmazsam çatlayacağımı hissettiğimden
yaww dedim benim koskoca bloğum var..
Ben bugüne bugün
kelimelerin efendisi değil miyim ulennnnn…
Yazarım olur biter…
Dedim ve yazdım işte…
Ya tamamen böyle gelişti olay…
Şimdi poker oynamalıyım…
Az kaldı dolar milyoneri olmama :D…

Kahpe Endoplazmik Retikulumlu Taaşşuk-ı(u) Umbrella veAbsolutely

2008-08-06T11:29:00.006+03:00

Efenim,

dün EmPiÜç pleyırımı dinleye dinleye
beyoğluna doğru yol alırkene
birden düşüverdi aklıma şarkının da etkisiyle…
“Sevdiğim bir kız vardı olmuş bir kahhppeeeee”
diyen Demir Demirkan’dan başkası değildi
bana bunu düşündüren…

Ya ben bu Kahpe kelimesine
bi bayılıyorum sorma gitsin :D …
Nasıl güzel söyleniyor…
Böyle vurgulu olunca hele
aman aman tadından yenmiyo :P

Kelime mi kalmadı memlekette di mi ..
Tamam az sözcükle konuşuyoruz dili de
türkçe normal şartlarda kelime yoksunu değil…
Sen niye gider kahpeyi seçersin…
Bi de seni seçtim pikaçu var ama
onun konumuzla alakası yok …

İşte ben böyle kendimi kaptırmış
içimden kahpe kahpe diyerek yol alırken otobüste…
Bu kelimenin geçtiği
başka 2 şarkıyı da pek sevdiğim geldi aklıma..
Hele birinde ciddi heyecan yapmaktaydım ilk zamanlar
ayhh saniyeler geçse de adam kahpe dese diye :D …
Olli bilir bunu başkası bilmez :P

Al sana o 3 şarkı …
İstersen sırayla hepsini…
İstersen içinden seçer bir ikisini dinleyebilir…
İstersen de napcam len ben Kahpeli şarkıyı diyerek
hiç birini dinlemeyebilirsin…
Ama dinle bi bak bence
nasıl güzel telafuz ediliyo yahuuuuuu …

(Yav Aslında Mirkelam yerine
Sezen Aksu’nun kahpe kader şarkısı olacaktı
yani benim planım o yöndeydi
lakin gel gör ki
şu koskoca imeem de o şarkının orijinal halini bulamadım …
Biz de başta 3 şarkı dedik diye
Mirkelam gözüme gözüme bakıyodu
hadi gel madem çok istiyosun dedim onu aldım…
Böyle oldu işte..)

Bi tane daha Parantez içi
(Ya arkadaşlar
ben beceremedim şarkıları buraya eklemeyi..
Aferin bana di mi ...
O yüzden napalım artık
isterseniz linklerden dinleyivereceksiniz..
Ama dinlemesenizde olur :P
Becersem şaşardım zaten )

Sonuç olarak alın size link ...
Hahah hey allam ya bi şeyi de tam yapsam ...

http://www.imeem.com/ndmciq/music/W_CEc2aQ/demir_demirkan_kahpe/

http://www.imeem.com/people/lb5pus/music/Fgi5TP1j/gripin_gripin_boyle_kahpedir_dunya/

http://www.imeem.com/people/IxGPhe_/music/SK6XDxAS/mirkelam_kahpe_kader/

Sonra düşünmeye başlamışken devam edeyim dedim…
Düşünesim gelmiş geri çevirmek olmaz..
Ben çocukken de endoplazmik retikulum takıntılıydım…
Durur durur endoplazmik retikulum derdim…
Aman pek şapşal bir gülümseme yüzümde ,
muhteşem bişey yapmışım gibi …
Acayip keyif verirdi bunu söylemek bana…

Sonra sonra bu endoplazmik ile aramızdaki güçlü bağ
azalmaya denk geldikçe birbirimizi sevip
eski günleri yad etmeye başladık ki iyi de oldu…
Bu ilişki bana zarar verebilirdi .
O gülümseme hiç mantıklı değildi çünkü :)…

Gel zaman git zaman
farklı kelimelerle aramda böyle bağlar kurdum elbet…
”Kahpe” gibi ,
“absolutely” gibi
ne bileyim “umbrella” gibi
efenime söyliyim “taaşşuk” gibi
farklı farklı kelimeler oluyor arada…

Bi gazla bu yazıya başladık da
sonunu napcam onu bilmiyorum…
Ben Kahpenin içimde yarattığı coşkuyla
yola çıktım…
Te böyle kaldık napcaz şimdi…

Bilmiyorum ,bilemiyorum…

E ben donlarla uğraşayım bari birazcık :D …
İşim bu napim …

He bi de bu YEC gurbetçisi
İngilizce dialoglu
Türkçe alt yazılı rüya görmeye başlamış ya ..
Ben anlamıyorum yaw…
Ablam da çok bilinmeyenli denklemler çözerdi
rüyasında vakti zamanında…
Ne alaka deme…
Aklımıza geldi söyledik işte..

Elimde daha sağlam malzeme olsa
senden esirger miyim …
Asla…
Olsa tükkan senin…

Zaten burnum da soyuluyo…

*****

Bütün suç Monera'nın ...

O bana vakti zamanında cevap vereydi..

Siz şimdi tek tıkla link mink uğraşmadan mis gibi

Demir Demirkan dinleyebilecektiniz mesela..

İsteğe göre mirkelam da olur tabi

ama ben onu tercih etmezdim...

Evet hepsi Monera'nın suçuu...

Bana yardım etmedi...

Hoiii :P

*****

Tatilde naptık..Kuş Kondurduk Geldik...

2008-08-04T21:24:00.006+03:00

Gelmiş geçmiş en müstesna blogger insanları…
Bir kulun kocaaaa 1 hafta tatil yapıp da
3 kıytırık günde

dünya olay görüp geçiren

Alpernatif yavrusu kadar
macera yaşayamadan bir tatilden dönmesi

ne acıdır bilir misiniz…

Ben biliyorum işte…

Sor hadi sor ne yaşadın,
ne ekşın oldu diye…
Utanmasam ağlarım be kanka…
Hiç mi bi numara olmaz…
Tek heyecan dolu dakika
Garsonun,
üzerine votka dolu tepsiyi
boca etmesinden mi ibaret olur …
Oluyo işte…

Demek ki çok umarak öyle en şıkıdım kıyafetlerini
Hatta abartıp saç maşanı falan alıp gitmeyecekmişsin…
Gerçi almasam muhakkak lazım olurlardı ama …

Olmadı işte…

Naptın kız jido derseniz..
Valla napim işte şişindim şişindim geldim derim…
Ya ben yazlığa gittim kuzum…
Kaldık orada biraz işte…

Bizim yazlığın oralar yurdum emeklilerinin uğrak yeri…
Oyle bi bağ bahçe,kafa dinleme,
domates ekip onu bunu biçme yeri…
Annem babam çok mutlu tabi doğal olarak…

Her bahçede
yüzünde kocaman tebessümüyle
bişeyler biçen eken teyzeler amcalar…

E ben de bi yere kadar dayanabiliyorum …
Yetti uleeeennn diyip
kardeşle beraber
yakındır,hem de küçük Bodrum’dur diye
methini pek duyduğumuz Avşa adasına doğru çıktık yola…
Beni görsen sanki göçüyorum Avşa’ya …
Öyle bi çanta yanımda..

Neyse biz biraz erken çıkmışız evden
feribot saatini beklemek gerekti..
Yaklaşık 3 saat iki ördek beklemeye koyulduk..
Ha geldi ha gelecek derken saat harbiden geldi..
Bindik gittik adaya…

Şansımıza bi de kardeş lise arkadaşını buldu feribotta…
Adada kalacak yer bulma konusunda
pek yardımcı oldular bize sağ olsunlar…

Gittik eşyalarımızı bıraktık odamıza …
Yemek yedik falan aa bi baktık akşam olmuş süslendim çıktık…

Ya saf ne süsleniyosun ki..
Yanında 1.85 lik küsüratlı bi adam var…
Heee kime bakacan da kim sana bakacak da kısmetin olacak..
İşte Avşa’da her gün sanki böyle bi dejavu gibiydi…

He ben zaten buradan gitmeden önce bi halt yedim..
Onu da diyim size…

Muhteşem aşk bunalımı modundan çıkar çıkmaz
kendimi yeni bi belanın ortasına atmalıydım ki
burnum b.ktan çıkmasın…
Hep böyle bi salya sümük ağlak
modda gezmeliyim
diyerek şıp diye hoşlanacak
dibimi düşürecek aklımı bulandıracak birini buldum elbet…

Ve bazı çook muhteşem
fikir insanı arkadaşlarımın
gazı ile elemana
“ben senden hoşlanıyorum galibaaa” şeklinde
hayatımda yazdığım en anguuut mesajı yazdım ve
yolladım Allah seni inandırsın…

Ay kendimden emindim aslında..
yani karşımdaki esas oğlan
sanki”bak ben çekingen adamım
sana bayılıyorum ama
bi türlü açılamıyorum”
der gibiydi …

Hadi lennn…

Ben var ya hiç tanımıyo muşum
bu erkek milletini…
Valla bak …
Adam benim bu mesajımın üstüne
“şaşırdım”
diye bir cevap yazdı…

Hobaa yahu şaşırmasın ..
Mümkün değil…
Bi kere hafızanı yitirmen lazım şaşırman için ki…
Bu bariz ortada yani…
Sen benden
ben de senden hoşlanıyoruz işte ulleeennnnn
diye saçını başını yolmayı çok istedim o an
öyle böyle değil...

Benim kaşıntım devam etti tabi..
nasıl yani şaşırdım ne…
Bu mudur…

Ben sana ilanı aşk ettim neredeyse ulen…
Saf kız ne kaşınıyosun …
Adam şaşırdım demiş kesmiş işte…

Yok ...

Büyük ıkınmalarım ve
kaşınmalarım sonucu
aklında hiç öyle bir şey olmadığını söyledi…
Ben de duruma göre
güzel güzel laf sokuşturdum…
Şimdi noldu bil bakalım…
E henüz konuşmadık bu olayın ardından…

Aman ne gıcık bişey bu da…
Neyse…
Tatile ben bu ruh haliyle gitmiş ,
ortamlara akıp dağıtacak ve
milletin aklını çelip sonra da
en artis halimle ay cok şaşırdımmmm diyecektim
itiraf kısmına geldiğinde…

Ama bu iş
yanında kule misali,
saçları 2 numara (belki de 1 bilmiyorum kısa yani)
en artis bakışlarıyla etrafa caka satan
bir kardeş olunca olmuyomuş…

Dedim ya
tek atraksiyon gerçekten de
yazlığa geri döndüğüm gece
gidilen mekânda
ben höylödö höyyy diye zıplarken
arkamdan gecen garsonun
tüm saçlarımı ve sırtımı redbull-votka bulamacı haline getirmesiydi…
O Öküzcük de bi peçete getirmedi bana yaa…

Artık önümüzdeki tatillere kısmet inşallah …

Bu yazı bir amaç gütmemektedir…
Tatile gidiyorum nispet bildirgesi
sayfadan kalksın diye
akşam vakti karalanmıştır ve
okunmasa da olurdur…
Çok lazım değildir yani…
Ha her şeye rağmen Tatil tabi güzel..
Yine verseler yine giderim :D

Saannnnnn Weyt For Miiiiii :) Yupiiieeeeeeee...

2008-07-25T11:03:00.007+03:00

Muhteşem bloggır insanları...

Başlıktan da anlayan

vardır aranızda elbet

ama yine de

ballandıra ballandıra

en yayvan halimle reklam etmek isterim ki..

Ben tatile çıkıyorum..

Allahım erken kalkmak yokk..

Trafik yookk..

Öyle bol bol yayılıp,

istakoz kızarıklığından

çikolata kahvesine geçmeyi umarak gidiyorum yine..

Ama biliyorum ki

ben ömür billah

istakozluktan öteye geçemiycem...

Çok pis kıskanıyorum ulen
çikolata gibi tatilden dönen tipleri..

Neyse işte...

Tatildeyim ben ..

Ağustosun 4'ünde dönmüş olacağım

çok yakışıklı bi italyanla tanışıp da

onunla beraber göçmeye karar vermez isem...

Ayy Allah mı söyletti ne :P ...

Arada sırada belki uğrarım..

Uğramazsam da artık başınızın çaresine bakın ne diyim :P ...

Hadi görüşürüz artık dönünce :)

Çorba...

2008-07-19T10:29:00.009+03:00

Enteresan bir karakter var benim bünyede Eyyy cemaat-i blogger…
Ya blogger’a da hala alışamadım ben ..
Ama bu ayrı bir konu tabi şimdi mevzuyla alakasız …

Neyse ne diyodum..

Heh entersan çelişkili tavırlar sergiliyorum…
Kendimden korkuyorum…

Malumunuz ben Atalet’e küstüm …
Niye bahaneye bak şimdi…
Sen ne herkese mavi boncuk dağıtıyosun ki..
Ne o öyle herkesi öp sev canım cicim de ..
Sonra baktım yemeden içmeden kesilmiş Atalet…
Dedim olmayacak böyle girme kadının günahına..
Yazıkk :P..
Barıştım…

Yani bi insanın sevgilisine yaparken dahi
destur çekmesi gereken hal ve hareketlerken bunlar

ben git kossskocaaa
(bu kocaman cüsse için değil :P)
Ataleti kendi tekeline almaya çalış..

Yuhh sana jido…
Utanmaz arlanmaz..

Edepsiz jidooo…
Halkın sevgilisi bi kere o di mi …
Ben ne delleniyorum…
Hem muhim olan onun kimi en çok sevdiği olmalı ..
Ki bu konuda hiç kaygım yok :P
(Pek de kendime güvenirim :D)

Hee mesela çağlar…
O çocuk ki ağzı var dili yok …
Gık demez..
Aman pek de kibardır ..
Kırmak istemez…
Pek mülayimdir falan ..
Ben onu dahi…
Bu koca düşük çenemle
çoğu zaman delirtebilmiş biriyim…
Gerçi sağlam ,

güçlü ve
bi o kadar da adeleli dostluğumuzun
köklerine dayanarak bu edepsizliği yapıyorum :D …
Bir gün tepesi atıp da
yettiiii ulen bi rahat dur kızım yaa..
Bi nefes alayım .
Bi kapris yapma
diyeceği günlerin hiç gelmemesi temennisiyle :D …

Neyse efenim..
Bu konudan yola çıkarak ..
Ben gibi kaşıntılı tipleri ele alıcaz bu yazımızda…
İlgi manyaklarını …
Ama aynı zamanda fazla ilgiden de bunalıp kaçanları..

Bu ne biçim bi paradoks kardeşiiiimmm deme sakın..

Öyle valla ..

Genlerimdeki bir şeyden kaynaklanıyorsa da
asıl sebebini bilememekteyim ben bunun…
Daha önce bahsini etmiştim..
Ben ki,
öööfff ama beni boğuyo senin bu fazla ilgin
deyip adamları kapıya koymuş
bi şaşkın yurdum evladı olan ben…
O adam beni unutup da
başkalarıyla hayatını idame ettirmeye görsün…
Bendine sığmayan taşan…
O da yetmezmiş gibi
hırrr hııırrr ortalarda gezinen
bi yavrucak oluveriyorum ben...

Çok korkuyorum kendimden böhühü…
Ne biçim dengesiz bişeyim ben …

Bugün bir olay oldu mesela…
Yurtdışında yaşayan ve
vakti zamanında bana da pek hayran olan
bi cengaver delikanlı ile
şu caanımm bilgi kutusu sayesinde
iletişimi devam ettirmekteyiz…
Ara ara eski günleri yaad eder..
Ben vayy be amma tırmalatmıştım sana,
ne de güzel cebelleşmiştin falan derken
böyle cilveli cilveli pek bi şirin…
Hooop konu uzadııı uzadııı
adamın bu yaz Tr’ye geldiğinde
bi kıza vurulmasına kadar gitti…

İşte o anda içime şeytan girmiş gibi ..

Höyytt hoyyttt triplerine başladım…

Yahhuu adam zamanında debelenmiş..
Çok istemiş..
Sen yanaşmamışsın…
E napcak seni mi beklicek oturup..
Beklemicek tabi…
Şimdi triplere girmeye ne gerek var…
Yuhh demezler mi insana …
Derler…
Şimdi konunuz özüne dönüyoruz işte…

Bir başkası var mesela…
He bu arada ben aşk acısı da çekiyorum biliyosunuz :D
Hem aşk acısı çekip
hem ortalıkta salınabilme
ona buna umut verebilme ve
elde olan imkanları değerlendirebilme yeteneğim var…
Çok karaktersiz bi davranış mı emin değilim ama böyle valla :D

He gelelim bir başkası var mesela kısmına…
Var bi başka delikanlımız daha…
O da bi garip…
Biz birlikteyken nefes almadan yüzüme bakıyo
böyle dik dik…
Hülyalı gözlerle ..
Hehe çok sinir bozucu oluyo
bakma güldüğüme..
Bilen bilir…
Çıldırırım dakikalarca yüzüme bakılırsa tilt olurum… :D

Neyse işte..
Birlikteyken böyle..
Aaa gün içinde iki kelamı zor alıyoruz ağzından…
yazmaz..
Telefonda konuşamaz…
Ee istiyo musun
istemiyo musun…
Bu nasıl bişey…
Niye işi yokuşa sürüyosun…

Ne diyorum ben yaa…
Bugün cumartesi ve ben çalışıyorum ya..
Galiba o yüzden böyle oldum…

İlgi benden uzaklaşınca böyle oluyorum …
Ama çok fazlası da bulantı yapıyo …
Beni tedavi edelim yaa…
Nasıl yapcaz…
Bunun bi hal çaresine baksak…
ya da birisi bana sen normalsin desin…

Öğleden sonra
Adapazarı-Düzce taraflarında olacağım inşallaahhhhhh…:D
Eve gittiğimde
annem dibinden ayrılmamam için
entrikalar kurmamışsa planımız bu şekilde …:) .
He kurmuşsa da cırlayıp cırlayıp çıkacam evden o ayrı …
Çoook güzel bir hafta sonu geçirmemi dileyin lüffennnnn…

Yeni yeni insanlarla tanışayım mesela…
Şu beni mahveden hayatımı karartan
gençliğimi yiyip bitiren aşk acısından kurtulayım..

Bööğğüüüüğüğükkk ne kadar acıklı ...

Şaka bi yana da
ben aşka aşık denilen cinstenim dimi öyle gibi sanki…
Bulgular öyleymiş gibi geldi bana..
yanılıyor da olabilirim elbet…

Al sana yine sebze çorbası tadında bi yazı..
İçinde patlıcan da var,
patates de
domates de :D
Ben yaptım ehihihi :P

***

Son olarak ben bu şarkıyı pek severim :D

Böyle ağzım japon çizgi film karakterleri gibi

kocaman açılarır gülerken :D

hadi hep beraber

ağzımızı kocaman açarak gülelim madem :D

... 3 ...

2008-07-15T09:02:00.002+03:00

Bir ölüm haberi daha arkadaşlar…
Bu sefer benim ailemden değil korkmayın :) …
Gazetede okudum Dünya’nın en yaşlı blogger’ı ölmüş…
108 yaşında ve Sydney’de bakımevinde kalan bi ablaymış kendisi…
Düşünsenize 108 yaşında…
Gerçi çok eski bir yazar değilmiş kendisi …
Yaklaşık 70 kadar yazısı varmış…
Neler görmüş geçirmiştir Allah bilir de
ancak bu kadarını yazabilmiş…

Aramızdan 108 yaşına kadar
yaşama şansı olacak birinin çıkma ihtimali
çok düşük olsa da
yakın yaşlara geldiğinde
hala blog yazarı olan olacak mı
çok merak etmekteyim…
Atalet’ten ümitliyim o ayrı :D …
Yunus Hanım belki…
Diğer arkadaşlarım da belki…

Ama ben …
Hiç sanmıyorum…
Ben o yaşlarda hala
yazacak hevesi içimde barındırıyo olursam
kitap yazarım yahuuuuuu :P…

*****

Bazen gerçekten çok ufak,
minicik şeyler mutlu ediyor insanı biliyorsun.
Ama yine aynı ufaklıktaki şey
mide de bulandırabiliyor o ayrı…
Çok değer verdiğiniz ve size değer verdiğine
gerçekten inandığınız kişiler
bazen sizi hayal kırıklığına uğratabilir…
Üzebilir…
Ama normal olarak,
onlar için bazen sınırlarınızı geniş tutabilir …
Yapılan ufak hataları sineye çekebilirsiniz…
Sonrasında yine
ufak minicik bir hareketi ile
sizi çok mutlu edebilir kimi zaman …
Hiçbir şey olmamış gibi
hayatınızdaki ortak alanlarınızı
korumaya devam edersiniz…

Benim hayatımda da öyle biri var…
Neyse dün öyle bir şey yaptı ki
ufak ama beklenmedik ,
şaşırtıcı ,komik …
Belki de gün içinde
beni en çok eğlendiren şey oldu …

Hani taaaaa blogcudayken
çok çok zaman önce
ben bir film müziği aramıştım ya döne döne
dıı dı dı dı ddıı ddıııı
diye tarif etmeye çalışmıştım da
kimsecikler anlayamamıştı ne olduğunu müziğin…
Onu buldu işte :D …
Kaç zaman sonra …
Abuk subuk bir şeyden
belki de aklına geliverdi..
Benimle ilgili bu komik ,
belki gereksiz,
ufacık minicik mevzuyu hatırladı…

Düşündüm ben sonra…
Onu yarı yolda bırakmış olmama rağmen…
Bana sırtını dönmedi…
Ben olsam onun yerinde
sanırım affetmekte zorlanabilirdim..
O affedebildi mi bilmiyorum ama
etmediyse de hiç çaktırmıyor :D …
Hayatımda olduğun için teşekkürler…
Okursun belki…
Okumazsan da bilmiyorum..
Teşekkür hakkını kaçırdın :P

*****

İnitkam soğuk yenen bir yemek derler ya…
Gerçekten öyle…
Bunu hiç şu zamana kadar düşünmemiştim…
Düşünmeyi bırak,
birinden intikam almayı
aklımın ucundan bile geçirmemiştim…
Hiç canımı çok yakan ,
nefretimi bu denli
hak edecek bir tavır içine giren
olmamış demek ki …

Şimdi bunu hissediyorum…
Engel olamadığım bir şiddet ve
arzuyla canımı yakanın ,
canını yakmak istiyorum ben de…

Ve şimdilik her şey yolunda gidiyor…
Sonrasında pişman olacak mıyım bundan emin değilim…
Ama olsam da hiç zararı yok …
Zaten benden yana
sahip olabileceği en muhim değeri yitirdi...
Saygı bitti…
Sevmek ayrı bir şey ama…
Saygı olmayınca
sevgi tek başına frenleyici
olamıyormuş demek ki benim bünyede…

Normal şartlarda hiç uğraşmaz
enerji dahi harcamazdım…
Bu sefer sürekli beni itekleyen bir şeyler var…
Engel olamıyorum…
Olmak da istemiyorum zaten …

Ciddi bir vurgun yaşamasa bile …
Canı yanmasa da
işini sekteye uğratarak,
sandığı kadar akıllı olmadığını yüzüne vurmak,
haddini bildirmek belki…
Sallandığını düşünmek dahi
beni ziyadesiyle rahatlatacak..

Zaten rezil bi hayatı var da

bi de benim katkım olsun... :)

Hep diyorum ya insan evladı bencil varlık diye…
İşte ben de bazen öyle olabiliyorum…
Kuyruğuma basılınca …

Hiçbirşey sebepsiz değil Dünya’da…
Her yansımanın öncesi var…

He bi de ,etkiye tepki derler buna …
O da olur :)

...

2008-07-09T00:23:00.002+03:00

Bir çocuk için Dünya’da ki en büyük kayıp

yaşı kaç olursa olsun ,
aralarındaki bağ ne kuvvette olursa olsun

annesini kaybetmektir sanırm…
Bir evlat olarak beni daha fazla ne üzebilir..
Herhalde eş değer bir de baba kaybı olabilir ..
Ki illa yaşanacak olan bu durum

umarım
cooook cok yıllar sonra başıma gelsin..
Kaçışım yok kuşkusuz…

Dün işten geldiğimde annem uyuyordu…
Birkaç gündür gece teyzeme gidip

ananeme bakıyor gündüz gelip uyuyordu..
Dün de öyle olmuştu…
Ben eve girdikten bir süre sonra uyandı ve
biz ananem hakkında konuşurken

durumu nasıl muhabbetindeyken Telefon geldi..
Ananeyi kaybettik diye…
Babam açmıştı telefonu ..
Donuk bir ses ile bizi haberdar etti..
Annem beklemesine rağmen tabi ki şaşırdı ..
Oturdu ..
Sustu…
Kendini tutarak ağladı biraz…
Çok az ..
Çok sakin…
Sessizce…

Ananem cok yaşlıydı…
Net yaşını bilemiyoruz…
100’e yakın ama ..
Taş çatlasın 1-2 sene oynar…

Başından iki evlilik geçmiş..
Birisini muhtemelen çok genç yaşlarda yaşamış ,
sonrasında dul kalmış ve kendi gibi dul bir adamla evlenerek
sahip olduğu 3 çocuğa ,
1 tane öz ve sanırım 3 tane de üvey olmak üzere
yeni çocuklar eklemiş bir kadın…
Üvey çocukları zaten yaşını başını almış…
Evli barklı insanlarmış…

İlk evliliğinden olan 2 erkek, 1 kız(bu annem oluyo) çocukları
yeni evlilikten sonra üvey baba istemediği için
evinden uzaklaştırmış bir kadın…
Yeni evlilikten olan 1 kız çocuk da zaten yanında kalıyor…

İlk evliliğin erkek cocuklarından birisi zaten büyük …
O da üveyler gibi evlibir adam…
1 erkek ve 1 kız cocuk da annelerinin yanında kalamadıkları için
anneanneleri sahiplenir ve orada kalırlar…
Kız ilk okul yaşlarında…
Erkek cocuk da ondan birkaç yaş büyük işte…

Annem 3 yaşında babasını kaybetmiş…
Çok küçükken de annesinin evliliği üzerine
annesinden tamamen uzaklasmıs ve
anneannesinin yanıda büyümüş bir kadın…
Abartısız o zamandan evlilik dönemine kadar
gerçekten çok ağır ve zor şartlarda ve
üzücü olaylarla dolu bir cocukluk,genç kızlık dönemi geçirmiş..
Ardından da bir anda karşısına çıkan bir delikanlıyla
sürpriz bir şekilde 1 hafta içinde karar alıp evlenmiş bir kadın…
Bu evlilikten
“Ben nasıl bir sevap işledim ki
Allah benim karşıma böyle güzel bir adam çıkarttı…
Nasıl bu kadar şanslı olabilidim”
diyerek bahseder…
Hayatındaki en büyük hatta tek şans belki de bu…

Neyse …
Ananem öldüğünde herhangi bir insanın ölümünde
ne kadar üzüleceksem o kadar üzülebildim..
Ne yazık…
Komşu kadın ölse bu kadar üzülebilirdim…
Çünkü ben ona her bakışımda
Annemden mahrum gördüğü esirgediği sevgiyi,
minik bir kız çocugunun nasıl sahipsiz bırakıldığı,
bir annenin nasıl cocugundan vazgeçebileceği
gibi şeyler düşünüyorum…

O da bunun farkındaydı ki
“ Kimsenin kalbimi kırmadım bu yaşıma kadar,
tek çocuklarıma karşı kabahatim büyük “ derdi…
Bu bile benim ona karşı ördüğüm duvarı yıkamadı…
Onun için çok dert miydi bilemiyorum..
Ama annemi bile gerçekten
çok sevmeyen bir kadının
benim sevgime ihtiyacı olduğunu
hiç düşünmedim aslında…

Annem neler hissetti bilmiyorum onu kaybedince…
Ama ölmüş bedeninin başında ,
yüzünde annesini kaybetmiş

çocuk acısı görmedim ben…
Farklı bir acı vardı…
Zaten şefkat görmediği,
annelik görmediği ,
belki içten içe kızgın olduğu
kadının başında bekleyen
sürekli geçmişi hafızasında dönüp duran
bir kadındı annem orada…

Ama buna ragmen
ellerinin tutup hala sogumamış olduğunu farkedince
“Belki ölmemiştir he? “
demekten kendini alıkoyamadı…
Sonrasında defalarca yokladı ve
soğuduğuna kanaat getirip sustu…

2 dayım da öldü benim…
Büyük olan öldüğünde annem çok üzülmüştü…
Ama küçük olan öldüğünde kahrolmuştu…
Çünkü ona sahip çıkan,
kollayan
kendini zor durumda bırakacak dahi olsa
sürekli annemi öncelikli düşünen
anne, babasından

maalesef ki göremediği alakayı gösteren oydu…
O ölünce annemin içi yanmıştı
o günleri çok iyi hatırlıyorum…

Kaç yaşında olursa olsun
çocuk olan annem,
annesi öldüğünde hiç de öyle kahrolmamıştı…
O yüzden sanırım cenaze evinde
en büyük acı evlat acısı diyenlere
“Bir de kardeş acısı fenadır yaşayan bilir” dedi…

Annanem normalde İzmir’de yaşardı.
Önceden kışları gelir
Bir süre bizde
bir süre teyzemde(ananemin ikinci evlilikten olan tek cocugu)
kalır sonra dönerdi…
Ama iyice yaşlanınca hep İstanbul’da kalmaya başladı…
Bizde ziyade teyzemde kalırdı..
Bizde sıkılırdı..
Yüksek ve camdan dışarısı görünmez ve
evin içindeki merdiveni odasına inip çıkarken
kullanmak zor geldiğinden,
düz ayak olan teyzemin evi cazip gelirdi…

Bu teyzeyi de çok sevmem ben…
Annemin hatırı için saygısızlık etmem lakin
içten içe ananem gibi ondan da pek hazzetmem…
Bu nedenle sanırım
ölmüş beden başında söylediği her laf da battı bana..
Annem,
yok kızım demedi ki bişey neye takılıyosun
dediyse de ben kızdım ona..
Annemi sevmediğini düşünüyorum…
Gerçi birçok kişiyi sevmediğini düşünüyorum…
Ve bu konuda ona hiç de haksızlık etmiyorum…
Hakkını yemiyorum…
Gerçekten öyle…

Maaile İzmir’de şimdi…
Defin işlemleri için gittiler..
Ananem büyük dayım ve kocasının(hangi kocası bilmiyorum) yanına
memleketine gömülmeyi vasiyet etmiş..
Gittiler işte…
Ben arabada yer olmaması sebebiyle ve iş nedeniyle gidemedim…
Üzüldüm mü diye düşünürsek…
Hayır,
gidemediğime hiç üzülmedim…

Bana bazı arkadaşlarım vicdansız dedi…
Bense aslında fazla vicdanlı olduğumdan ,
maalesef annemin mutlu olabilecek yıllarını
çaldığını düşündüğüm kadına karşı
küskünlüğümü silemediğimden ,
gitmemiş olmaktan hiç rahatsızlık duymuyorum…

Kendi adıma,
bu kadar muhteşem bir kadın
annem olduğu için de şükrediyorum…
Belki de o çocuk olmanın tadına varamadığı için
çocuklarına karşı bu kadar düşkün,
bu kadar sevgi dolu…
Şükürler olsun…
Çocuklarımın deli divaneler gibi sevecekleri
hatta belki benden daha düşkün olabilecekleri
bir anneanneleri olacak…
Umarım o günleri görebilir..
Umarım benim cocuklarım
bu muhteşem kadınla tanışma şansına erişir…
Umarım çok uzun yıllar
yanımda olmaya devam eder…

Neyse…
Çok dağınık,uzun ve

fazla özel konular oldu sanırım…

İşkence...

2008-06-30T10:49:00.000+03:00

“-Aaa X napıyo görüşemiyoruz ne zamandır…

-Bilmem biz de görüşmüyoruz artık.”
*
“-Yaa baksana X’in telefonlarına ulaşamıyorum nerelerde yahu ..

-Bilmiyorum ki ben aramadım uzun süredir…”
*
“Ya çok hayırsız çıktı kaç zamandır haber alamıyorum ..
Nerelere kayboldu yahu …

-Hiçbir fikrim yok biz ayrıldık ..Görüşmüyoruz…”
*
“-Hadi canım kimseyle görüşmese bile
seninle muhakkak haberleşiyordur…

-Yok valla bilmiyorum …
Ayrıldık biz …
Ne yaptığını bilmiyorum…”
*
“-Geçenlerde msn de görüştük
evlilikten falan bahsediyor habire…
Kızın biriyle..

-Hmm… Evlensin tabi…
En kısa zamanda mümkünse…”

Ben bunlardan bıktım …
Bir ilişkiyi bitirdiğinde ..
Hele ki bizim gibi ortak geçmişinizi
katlederek yapmışsanız bunu…
Ortak kullanım alanlarına uğramayı
nasıl kesiyorsan daha az acı çekmek için…
Ya da onu hatırlatacak şeyleri
gözünün önünden kaldırıyorsan..
Ortak arkadaşları da aynı şekilde
ya tamamen ya da uzun bir süre
en azından duyguların körelmeye başlayana kadar
hayatından soyutlamak gerekiyormuş…
Ben bu hafta sonu bunu anladım…

O kadar çok kişi soruyor,
o kadar çok kişi benden bilgi almaya çalışıyor
ve o kadar çok kişi olup olmadık laflar ederek canımı acıtıyor ki…
Buna tahammül etmek zor gerçekten benim için…

Onunla ilgili haber almasam,
hayatlarımızı birbirimizden habersiz devam ettirsek nasıl olurdu..
O zaman da acaba napıyor ne kadar yol kat etti..
Nerede kiminle diye kendi kendimi yiyebilirdim…
Ama bu,
tüm gece tavana gözleri dikip
salya sümük olmaktan daha iyi olabilirdi belki de…

Ben güçlü durmaya çalıştıkça,
umrumda değilmiş gibi davrandıkça
kendimi kandırmaktan başka bir şey yapmıyorum…

Gayet de umrumda…
Gayet de merak ediyorum…
Gayet de özlüyorum…

Ama bunu birilerine anlatmak,
birileriyle paylaşmak o kadar zoruma gidiyor ki…
Kasılıyorum resmen…
Bir de sürekli ondan bahsetmek istemiyorum işin aslı…
Aptal aşık olduğumun düşünülmesini istemiyorum galiba…
Tavsiye dinlemek de istemiyorum..
Bunun da etkisi var…
Ama işte birileri gelip inat yapar gibi
sürekli onun hakkında konuşunca
benim tahammül sınırlarım daralıyor…
Ben zaten kendimi zar zor zapt ederken,
zaten kaçmaya çalışırken
ama içten içe de meraklanırken
bana bunu yapmaları yoruyor bünyemi…

-Gözlerin kapalı mı …?
-Hı hı kapalı..
-Aç o zaman..
-Yahu karanlık oda niye açıyım göremem zaten..
-Olsun aç..Gözlerin açıkken konuş benimle..
-Peki açtım…
-Bak tavana…
-Pekiiii bakiyim tavana…
-Peki :) …
-Peki sana da :) …

Bakıyorum tavana yine…
Ama gülümsemiyorum…
Zaten sesini de duymuyorum …

Ya tavana bakmaktan vazgeçeyim artık…
Ya da gülümsememi geri ver…
İkisi bir arada olmayınca olmuyor…

Sen olmayınca da tavanın anlamı yok …

Zowingg bort homppff

2008-06-17T11:59:00.000+03:00

Hobaaa...